https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/246889/مزاحم#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=246889 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=246889&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/246889/مزاحم این درخت<br /> در میان چارراه<br /> از کجا دمیده<br /> راه را بریده است<br /> با اجازه ی کدام مرکز درخت ها؟<br /> <br /> زلف هاش<br /> با بهار می خورَد تکان<br /> دود حمل و نقل<br /> در مشام او<br /> سرفه می کند<br /> یا سلام؟<br /> <br /> با سر پریش<br /> زیر فکرهای سبز<br /> &laquo;قیس عامری&raquo; ست<br /> محو قله های برفگیر<br /> پلک می زند<br /> در ته نگاه او<br /> خواب لیلی و کویر.<br /> <br /> با سواره و پیاده حرف می زند<br /> به تمام عابران سلام می دهد<br /> بی جواب می دوند رنگ ها<br /> بی خیال می روند بادها<br /> در نگاه دختر جوان<br /> مزاحم است یا گدا؟<br /> <br /> شعری از مهندسان شهرساز:<br /> &laquo;ای جمال بی حساب، روی نقشه نیستی<br /> ذهن شهردار خسته شد<br /> تجمل مزاحمی<br /> چارراه کج<br /> ای شکوفه ی خطوط منحنی...&raquo;<br /> <br /> سبز<br /> با عمامه ی بزرگ<br /> کله ی بزرگ<br /> پای لخت قهوه ای<br /> نارون سلام می کند. محمدعلی سپانلو Sat, 14 Dec 2019 06:35:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:246889 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/246891/بعد-از-اسباب-کشی#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=246891 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=246891&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/246891/بعد-از-اسباب-کشی خانه را که رها کردید<br /> پرده ها فرو ریختند<br /> تابلوها افتادند<br /> کتاب ها را فروختید<br /> (قفسه ها به گرو موریانه ها رفت)<br /> اما چه خرت و پرتی<br /> از چیزهای متروک<br /> کنج اتاق و گوشه ی رف ها ماند<br /> نظیر استکان ترک خورده ای<br /> که دیگر همراه شما نمی آمد<br /> و بوی ارتباط<br /> که نمی خواست خانه را بگذارد<br /> (از نام کهنه اش در منزل جدید خجل می شد)<br /> و حفره های پونز و میخ<br /> غیبت را عمیق تر می کرد.<br /> <br /> با رفتن شما، رخت آویز<br /> آرام چرخ زد و<br /> از چین خوردگی سکوت<br /> لبخند شرمناکی برخاست<br /> تا صبح روز بعد که نوبت نظافتچی شد<br /> تا خانه را بروبد از لحظه های اسقاط<br /> و رنگرز رسید<br /> با رنگدان خاکستر<br /> که مثل روز اول خلقت، نو بود و بی گذشته<br /> اما کسی نمی دید<br /> گل میخ را که ریشه در فراموشی داشت<br /> و نور دوردستش<br /> الهام بخش قابِ غیبت می شد.<br /> <br /> حسرت ادامه داشت<br /> در هر بهار آتش می کوشید روشن شود<br /> و چوب ها صدا می کردند<br /> تا عاقبت سکوت<br /> سرریز کرد و خلوت کامل شد<br /> با ظاهر بی آزارش<br /> گل میخ سال های سال به دیوار ماند<br /> روزی که عشق (با کرایه نشین جدیدش) می خواست<br /> چیزی بر آن بیاویزد<br /> دیوار، صاف بود محمدعلی سپانلو Thu, 14 Nov 2019 06:52:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:246891 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/246890/به-مجسمه-ی-زیرخاکی#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=246890 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=246890&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/246890/به-مجسمه-ی-زیرخاکی ای سنگ! چند بار شده باشد<br /> که دستگاه های حفار<br /> خواب تو را به هم زده اند؟<br /> و چند بار تیغه ی تراکتور<br /> از کنار شقیقه ی تو گذشت؟<br /> اما تو همچنان<br /> خفتی و کشف نشدی<br /> افسانه ات مصون ماند<br /> حال آنکه در سیاهی مغزت<br /> دریا حضور داشت<br /> و خونش از سیاهرگ خاک<br /> فواره کش، به جانب خورشید می جهید...<br /> شاید کسی ندانست ای سنگ خوش تراش<br /> هر بار طی این سده های ملول<br /> دریافتی که تیشه ی کاوشگری، گاوآهن کشاورزی<br /> دارد به خوابگاه تو نزدیک می شود<br /> خوف تو بیشتر بود یا اشتیاق تو...<br /> اما کدام فاجعه قتال تر<br /> از مته ای بلند<br /> که در چشمخانه ی تو فرو رفت<br /> و سال هاست<br /> که نفت خام<br /> از ان فوران می کند محمدعلی سپانلو Thu, 14 Nov 2019 06:39:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:246890